مىكند پس بايد به او روى آورد و از او خواست و از او ترسيد و به او عبادت كرد و . . . و شما انسانها كه خدا براى تأمين شما اين همه چهارپايان و روئيدنيها و . . .
به وجود آورده بايد او را بندگى كنيد ، در اين آيه و آيات زير چند رقم از منافع مطلق چهارپايان اهلى ذكر شده است رقم اول آنكه : براى شما در آنها نتاج و تكثير هست و منافع ديگر از قبيل پشم ، كرك ، پوست ، شير و حتى سرگين و مانند آن و نيز از گوشت آنها مىخوريد ، دربارهء « دفء » معناى ديگرى هست كه در كلمهها گفته شد « لكم » متعلق است به « خلقها » و يا
لَكُمْ فِيها دِفْءٌ
جملهء حاليه است از « الانعام » خدايا اين همه چهارپايان را چگونه از خاك آفريدى ؟ و چگونه ما انسانها را بر آنها مسلّط فرمودى و چگونه خون را در وجود آنها مبدل به شير كرده و در اختيار ما قرار دادى « لك الحمد و لك الشكر كما انت اهله » .
6 -
وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ
رقم دوم از منافع چهارپايان است كه به وقت آوردن به استراحتگاه و بردن به چراگاه ، جمال و زينتى به وجود مىآورند كه زندگى را صفا مىبخشد آرى رفتن و آمدن آنها ، صداى آنها ، اميدى كه از آنها به دلها مىرسد ، زينت بخش زندگى انسانهاست .
7 -
وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ
.
رقم سوم از منافع چهارپايان آنكه بارها و احمال و وسائل انسانها را از شهرى به شهرى منتقل مىكنند كه انسان جز به سختى به آنها نمىرسد . اين از رأفت و رحمت پروردگار است كه چنين مقدر فرموده است ، باربرى در اين آيه به شتران تطبيق مىشود . فرق ما بين رءوف و رحيم در سوره توبه آيه 117 ديده شود .