2 -
يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ
ربط اين آيه با آيهء قبلى چنين است : وعدهء عذاب ، مسخره و دروغ نيست بلكه خدا پيامبران را مبعوث مىكند كه مردم را از عذاب خدا بترسانند و به توحيد دعوت كنند اين پيامبر هم يكى از آنهاست كه انذار مىكند و وعدهء عذاب مىدهد .
باء در « بالروح » به معناى مصاحبت و « مع » است ، مراد از « الروح » روح نبوت است كه ملائكه آن را براى پيامبران مىآورند ، اكنون صحبت سر اين است كه اين روح آيا يك حالت و انبساط و توسعه است در وجود پيامبران و يا يك شىء مستقل است كه بر پيامبران نازل مىشود كه نتيجهاش نبوت و رسالت است ، اين مطلب در آيات :
يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ . . .
غافر / 15 ،
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ . . .
شورى / 52 و آيهء :
وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ
مجادله / 22 كه دربارهء مؤمنان است ، نيز مطرح مىشود كه آيا منظور از « روح » حالت است يا يك شىء مستقل از جانب خدا ، آن در صورت اول عرض و در صورت دوم جوهر است ، الميزان مستقل بودن را تأييد مىكند و در اين بارهء بيان مفصّلى دارد .
در صافى از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده كه « بالروح » را « بالكتاب و النبوة » فرمودهاند ، روح هر چه باشد در مقابل جسم و ماده است ، ظهور « ينزل » در استقلال است و اللَّه العالم . لفظ « من امره » در هر سه آيه وصف روح است . الميزان نظر مىدهد كه مراد از « امر » كارى است كه بلاواسطه از طرف خداست و واسطهاى در به وجود آمدن نبوده است على هذا خلقت روح مستقيما از جانب خدا است و هيچ چيز در بوجود آمدن آن واسطه نبوده است .