بعثت ، سه سال دعوت خود را آشكار نكرد ، به طور مخفى مردم را به سوى اسلام دعوت مىكرد ، پس از سه سال آيه
فَاصْدَعْ . . .
نازل گرديد تا آن حضرت دعوت خويش را آشكار كرد ، در روايات اهل سنت نيز چنين آمده است ، تاريخ مىگويد كثرت خفقان سبب گرديد كه آن حضرت مخفى تبليغ كند ، يارانش به وقت خواندن نماز در ميان كوهها دور از چشم مشركان نماز مىخواندند ، « ارقم بن ابى ارقم » خانهء خود را در اختيار آن حضرت گذاشته بود ، عدهء مسلمانان به سى نفر رسيده بود كه آيه نازل گرديد و دعوت آشكار شد .
دوم : آيه
إِنَّا كَفَيْناكَ . . .
را اگر با
فَاصْدَعْ . . .
رويهم حساب كنيم و نقل دعوت مخفى در سه سال ، قطعى باشد ، معلوم مىشود كه تا آن وقت دعوت تا حدى آشكار شده و گروه مستهزءين تشكيل گرديده بود كه خدا فرمان مىدهد : دعوتت را آشكار كن و از آنها مترس بهر حال كفيناك حاكى است كه خدا آنها را دفع خواهد كرد .
عياشى نقل كرده : مستهزءين پنج نفر از قريش بود بنامهاى وليد بن مغيره ، عاص بن وائل سهمى ، اسود بن عبد يغوث ، اسود بن مطلب بن اسد ، حارث بن حنظله . چون آيهء :
إِنَّا كَفَيْناكَ . . .
نازل گرديد حضرت دانست كه خدا آنها را خوار خواهد گردانيد ، خدا آنها را به بدترين وضعى كشت .
در تفسير صافى كيفيت كشته شدن آنها را نقل كرده است .
97 -
وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ
فرومايگان ، آن حضرت را كه حامل وحى و انسان ما فوق و مجسمه تقوى و فضيلت بود ، مسخره كرده و دروغگو مىگفتند ، اين جسارت طبعا قلب نازنين ايشان را آزار مىداد ، خدا در مقام تسليت فرموده : مىدانيم كه دلت از گفتهء آنها تنگ مىشود ولى . . .