اين آيه بيان دار البوار در آيه سابق است ، قرار به معنى قرارگاه و محل استقرار است ، منظور از « يصلونها » داخل شدن در جهنم و ملازم شدن در آنست .
30 -
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ
.
اين همان چسبيدن به شرك و ترك كردن كلمه طيبه لا إله الا اللَّه است ، ولى در شرك كمى لذت مىبرند و بازگشتشان به آتش است ، منظور از انداد ، بتها و معبودهاى باطل است ، يعنى : به آنان كه از بزرگان مشركين براى خدا شريكان قرار دادهاند تا مردم را از راه خدا باز دارند ، بگو : لذت بريد كه . . .
31 -
قُلْ لِعِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خِلالٌ
« 1 » .
اقامه نماز و انفاق از آثار و شاخههاى كلمه طيبه است ، در مقابل آنان كه به شرك چسبيده ، خود و قومشان را به آتش كشيدهاند دستور رسيده كه آن حضرت به بندگان خدا بفرمايد كه در مدت زندگى نماز بخوانند و انفاق كنند كه در روزى كه همه ارتباطات قطع مىشود از رحمت خدا دور نباشند ، انفاق آشكار و پنهان هر دو مطلوبند ، انفاق آشكار مردم را تشويق مىكند ، انفاق پنهانى خالى از ريا و وسوسه است رجوع شود به
إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ . . .
بقره / 271 غرض از
لا بَيْعٌ فِيهِ وَ لا خِلالٌ
قطع شدن علائق فيما بين است :
وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ
بقره / 166 . انفاق در آيه ، مطلق انفاق است ، آيه مكى است و آن وقت هنوز زكات واجب نشده بود .
در تفسير عيّاشى از سماعة نقل شده « و لكن اللَّه فرض فى الاموال حقوقا غير الزكاة » آن وقت آيه را شاهد آورده است .
هامش
( 1 ) در اينجا مطلبى هست كه در نكتهها خواهد آمد .