ناگفته نماند : به هنگام نزول قرآن يگانه مصداق آيه على بن ابى طالب صلوات اللَّه عليه بود و تصديق او كه عالم به قرآن بود دليل رسالت آن حضرت نسبت به مشركان مكه بود .
نكتهها
محو و اثبات : در زمينهء آيهء
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ
گفته شد كه آن نسبت به آيهء ما قبل دربارهء نسخ شريعتهاست ولى در عين حال يك قاعدهء كلى است و اطلاق آن مىرساند كه خدا روى وجود علل و مقتضيات بعضى از چيزها را محو و اثبات يعنى سرنوشتها را عوض مىكند مثلا در بيان حضرت موسى كه به قوم خود فرمود :
ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ
اگر به حرف موسى گوش داده وارد زمين فلسطين مىشدند در آنجا ساكن مىشدند ولى به حرف موسى اهميت نداده و داخل نشدند ، تقدير برگشت و خدا فرمود :
فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ
لازم است در اينجا چند روايت نقل شود :
1 - امام سجاد عليه السّلام مىفرمود : اگر آيهاى در قرآن نبود به شما از هر آنچه تا قيامت مىشد خبر مىدادم امام باقر فرمايد گفتم كدام آيه است فرمود :
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ .
2 -
« عن ابى عبد اللَّه عليه السلام قال : ما بعث اللَّه نبيا حتى يأخذ عليه ثلث خصال الاقرار للَّه بالعبودية و خلع الانداد و ان اللَّه يقدم ما يشاء و يؤخر ما يشاء » .
3 - فضيل گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم مىفرمود : علم خدا دو تا است يكى آنكه به ملائكه و رسل و انبياء تعليم كرده است ديگرى علمى است كه نزد