سورهء ابراهيم
در مكه نازل شده و پنجاه و دو آيه است
نظرى به سورهء مباركه
1 - سورهء ابراهيم هفتاد و دومين سوره است كه بعد از سورهء نوح در مكّه نازل گرديد ، در ترتيب فعلى قرآن مجيد سورهء چهاردهم است ، اگر ترتيب نزول حتمى باشد به نظر مىآيد كه در سالهاى دهم و يازدهم بعثت نازل شده است :
2 - عدد آيات آن در قرائت كوفى پنجاه و دو ، در قرائت شامى پنجاه و پنج در قرائت حجازى پنجاه و چهار و در قرائت بصرى پنجاه و يك است از همه معتبر قرائت كوفى است كه توسط عاصم بن ابى النجود و ابو عبد الرحمن سلمى به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مىرسد ( مجمع البيان ) .
به نقل تفسير خازن عدد كلمات اين سوره داراى هشتصد و شصت و يك كلمه و سه هزار و چهارصد و سى و دو حرف مىباشد .
3 - تسميهء آن به « سورهء ابراهيم » به علّت ذكر حالات آن حضرت در آيات 35 تا 41 ، است به عنوان « تسمية الكل باسم الجزء » به نظر مىآيد كه اين نامگذارى از جانب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بوده باشد ، و نيز ظاهر آنست كه همهء سوره به يك بار نازل گرديده و براى نزول تدريجى دليلى در دست نيست ، روايتى كه دربارهء آيهء 28 نقل شده ظاهرا از باب تطبيق است نه شأن نزول .