عبادت و بندگى خاص اوست همه به او محتاجند و او غنى بالذات است بايد به او روى آورد و از او استمداد كرد و هيچ چيز در جهان بدون ارادهء او كارى نتواند كرد ، بتپرستان و طاغوت پرستان در اشتباه هستند .
7 -
وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
مشركان اين سخن را براى بىاعتنايى به قرآن گفتهاند ، منظورشان از « آية » معجزه است مانند معجزهء موسى و عيسى نظير :
بَلْ هُوَ شاعِرٌ فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ
انبياء / 5 ، در جواب فرموده : تو فقط انذار كنندهاى ، آوردن معجزه در اختيار تو نيست ، انتخاب معجزه و فرستادن آن در دست خداست .
به نظر من « انت » مبتدا ، « منذر » خبر آن و جملهء
وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
عطف بر « منذر » است يعنى : تو انذار كنندهاى و براى همه هادى و رهنما هستى ، مانند
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ
انبياء / 107 و مانند
وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ
انعام / 17 ، ولى در اينجا رواياتى هست كه بايد در آنها دقت كرد و در نكتهها خواهد آمد .
به نظر بعضى « هاد » مبتداى مؤخر و
لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
خبر مقدم است و آن جملهء مستقلى است يعنى : تو انذار كننده هستى و براى هر قوم نيز راهنمايى هست كه آنها را راهنمايى مىكند .
8 -
اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى وَ ما تَغِيضُ الْأَرْحامُ وَ ما تَزْدادُ وَ كُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ
.
اين آيه راجع به احاطه خدا و علم او به همه چيز است يعنى : خدا مىداند آنچه را كه هر مؤنث در شكم خود از جنين حمل مىكند مذكر است يا مؤنث .