تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 206

مساهمون:

ص٢٠٦
10 - در علم او يكسان است آنكه از شما حرف خود را پنهان دارد و يا آشكار كند و آنكه در شب خود را مستتر مىكند و ( يا ) در روز راه مىرود . 11 - براى انسان تعقيب كنندگانى هست از پيش و پس ، او را از پيشامد خدايى حفظ مىكنند . خدا نعمت قومى را تغيير نمىدهد تا آنها استعداد خود را تغيير دهند ، وقتى كه خدا به قومى بلائى اراده كند براى آن بازگشتى نيست و جز خدا كارسازى ندارند . 12 - خدا كسى است كه براى خوف و طمع ، برق را به شما مىنماياند و ابرهاى سنگين را به وجود مىآورد . 13 - رعد به او تسبيح و حمد مىكند ملك‌ها هم از خوف او ، صاعقه‌ها را مىفرستد ، و آنها را به هر كه خواست مىرساند ، مشركان درباره اللَّه مجادله مىكنند با آنكه عذاب خدا سخت است . 14 - دعوت حق خاص او است بتهايى كه جز خدا مىخوانند هيچ جوابى به آنها نمىدهند مگر مانند آنكه هر دو دستش را به طرف آب باز كرده تا بدهانش برسد و نمىرسد ، دعوت كافرين فقط در هدر است .

كلمه‌ها

منذر : نذر : حذر كردن با دانستن . « نذر بالشىء : علمه فحذره » . انذار : ترسانيدن . ( و اعلام با تخويف ) « منذر » ترساننده با اعلام خطر . تغيض : غيض : فرو رفتن آب و مايع « الغيض ذهاب المايع فى العمق » راغب آن را ناقص شدن و ناقص كردن گفته است كه با فرو رفتن مناسب است ، به نظر مىآيد ، كه آن در آيه به معنى ناقص كردن و فاسد كردن است
تَغِيضُ الْأَرْحامُ
: فاسد مىكند ارحام را يعنى نطفه را فاسد مىكند و نمىگذارد به جنين مبدل شود . شهادة : شهادت به معنى حضور و معاينه و به معنى « آشكار » آيد ، مراد