است ، شايد به علت جوان بودن ذريه گفته شده است و از « ملائهم » معلوم مىشود كه اشراف بنى اسرائيل با فرعون بوده و مخالف دعوت موسى بودهاند . يعنى به موسى ايمان نياورد مگر گروهى از جوانان با اينكه از فرعون و اشراف خود مىترسيدند كه فرعون به وسيلهء اشراف گرفتارشان كند ، زيرا كه فرعون متكبر بود تحمل دعوت موسى را نداشت و متجاوز بود كه شكنجه مىكرد
وَ إِنَّ فِرْعَوْنَ . . .
وَ إِنَّهُ . . .
تعليل
أَنْ يَفْتِنَهُمْ
مىباشد .
84 -
وَ قالَ مُوسى يا قَوْمِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ
.
اين سخن موسى است در آن اختناق و وضع بحرانى ، كه با اعتماد به خدا مىشود صبر كرد و اميدوار آينده بود ، منظور از « آمنتم » يقين و باور كردن و از « مسلمين » تسليم شدن و انقياد به يقين است يعنى اگر به خدا يقين داريد و تسليم يقين خود هستيد بر خدا اعتماد كنيد و به تدبير او اميدوار باشيد آمدن شرط دوم ظاهرا براى آنست كه توكل از ثمرات تسليم است نه ايمان تنها .
85 -
فَقالُوا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
جواب مثبت است به خواسته موسى و اقرار به تسليم است و اينكه گفتهاند :
ما را براى ظالمان امتحان قرار مده يعنى طورى مكن كه ظالمان ما را عذاب كنند و ظالم بودن آنها به وسيله شكنجه ما معلوم شود .
عياشى از امام صادق عليه السّلام نقل كرده :
قال لا تسلطهم علينا فتفتنهم بنا .
86 -
وَ نَجِّنا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكافِرِينَ
.
تتمه دعاى آنهاست كه خواستهاند خدا از فرعونيان نجاتشان دهد .
87 -
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُيُوتاً وَ اجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
.
گويى تا آن موقع بنى اسرائيل در مصر چادرنشين و بدوى مانند بودهاند ،