بنى اسرائيل را .
بغيا : بغى در اينجا ظاهرا برترى طلبى است و « عدوا » به معنى تجاوز و ظلم است .
غرق : غرق ( بر وزن شرف ) : فرو رفتن در آب ، و نيز فرو رفتن در نعمت .
شرحها
آيات نوزدهگانه مصداق ديگرى است در رابطهء با آيهء
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ . . .
، ليكن در اين آيات جريان موسى عليه السّلام به تفصيل گفته شده حتى هجرت او با بنى اسرائيل و شكست كفر و نجات طرفداران حق و حكومت توحيد و آن گاه اختلاف ميان طرفداران حق كه نطفه سقوط هر جامعه است بيان شده است و اين جريان ، نظير نهضت اسلامى و در فشار بودن مسلمانان و سرانجام هجرت به مدينه و سقوط مشركان و استقرار توحيد به دست رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است و در آخر مىتواند اشاره به اختلاف مسلمانان بعد از آن حضرت باشد .
75 -
ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى وَ هارُونَ إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ بِآياتِنا فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ
.
يعنى سپس بعد از نوح و رسل ، موسى و هارون را مبعوث كرديم ، منظور از « ملائه » ظاهرا قوم فرعون است نه فقط اشراف ، مثل :
فِي تِسْعِ آياتٍ إِلى فِرْعَوْنَ . . .
نمل / 12 و شايد نظير آيهء
وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ . . .
اعراف / 127 باشد ، ذيل آيه مىرساند كه مجرم بودن علت استكبار بوده است و همان خود - پسندى است كه انسانها را به طغيان مىكشد .
76 -
فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا إِنَّ هذا لَسِحْرٌ مُبِينٌ
.
استقبال فرعون و قومش آن بود كه نام حق را جادوى آشكار گذاشتند .