در اين آيه سه دستور به موسى رسيده كه سبب تشكل بنى اسرائيل بود : صاحب خانه شدن ، خانهها را روبروى هم قرار دادن كه اطلاعات به سرعت به همديگر برسد و نماز خواندن به طور دسته جمعى
بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
مىشود كه وعدهء اجابت دعاى آنها باشد كه در دو آيه سابق گذشت .
88 -
وَ قالَ مُوسى رَبَّنا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ زِينَةً وَ أَمْوالًا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا رَبَّنا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى أَمْوالِهِمْ وَ اشْدُدْ عَلى قُلُوبِهِمْ فَلا يُؤْمِنُوا حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ
.
اين آيه نفرينى است از موسى نسبت به فرعون و قوم او ،
فَلا يُؤْمِنُوا . . .
نشان مىدهد كه موسى بعد از مأيوس شدن اين نفرين را كرده است نظير نفرين حضرت نوح نسبت به قوم خود كه گفت :
رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً
نوح / 27 .
مراد از « زينة » زيور آلات و وسائل خانگى و اموال شامل غير آنهاست لام در « ليضلّوا » براى عاقبت است يعنى : عاقبت اين زينت و اموال آنست كه مردم را از راه توحيد باز گردانند .
منظور از
رَبَّنَا اطْمِسْ
ظاهرا آنست كه نعمت مبدل به نقمت شود و نتوانند از آن بهرهء سعادتآور ببرند .
منظور از
وَ اشْدُدْ عَلى قُلُوبِهِمْ
آنست كه خدا قلوبشان قسى و سخت و حرف ناشنوا كند مانند :
فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً
مائده / 13
فَلا يُؤْمِنُوا . . .
ظاهرا عطف است بر « ليضلوا » يعنى عاقبت زينت و اموال آنست كه مردم را اضلال كنند و ايمان نياورند مگر آنكه عذاب اليم را مشاهده كنند و مجبور به ايمان باشند نظير :
لا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ
شعراء / 201 .
89 -
قالَ قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما فَاسْتَقِيما وَ لا تَتَّبِعانِّ سَبِيلَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ
.