نقل شده : امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون اين آيه را مىخواند به شدت گريه مىكرد .
62 -
أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
.
اين آيه و دو آيهء بعدى در بيان حال نيكوكاران است كه در ضمن بيان حال مشركان نقل شده است ، ظاهرا به علّت تقابل نور و ظلمت چنين شده كه در ضمن ظلمت يادى از نور شده باشد ، اولياء به معنى دوستان است كه بر مؤمنان تطبيق مىشود و از گفتهء خدا پيروى مىكنند .
خوف در زندگى انسان به علّت تمام شدن نعمت و توفيق در آينده و حزن به علّت كمبود فعلى است به عبارت ديگر انسان مىترسد از اينكه آنچه فعلا دارد ادامه پيدا نكند و محزون است از اينكه چرا فعلا كمبود دارم يك زندگى كه در آن نه خوف باشد و نه اندوه ، در دنيا قابل پياده شدن نيست ، تحقق حقيقى آن در بهشت خواهد بود .
در بعضى از آيات كه اين جمله در خصوص زندگى دنيا آمده است مراد از آن يا حتمى بودن سعادت مؤمنان در قيامت و يا منظور سعادت نسبى در دنياست در آيهء فوق ظاهرا شامل دنيا و آخرت است به آن دو معنى كه گفته شد .
63 -
الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ
.
وصف اولياء اللَّه است آنها كه به خدا و معاد ايمان آورده از مخالفت خدا پرهيز مىكنند حقا كه خوف و حزنى ندارند كلمهء « يتقون » شامل عمل به خوبيها و پرهيز از بديهاست .
64 -
لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
.
مراد از جملهء
لَهُمُ الْبُشْرى . . .
اگر انشائيه باشد معنايش آن است كه خدا به آنها در دنيا و آخرت بشارت مىدهد و اگر خبريه باشد منظور بشارت بهشت