تطبق مىشود .
59 -
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ
.
در سورهء مائده / 103 و سورهء انعام / 138 گذشت كه مشركان بعضى از چيزها را روى بدعتهاى خود حرام مىدانستند ، آيه در رابطه با آن است ، انزال رزق حاكى از حلال بودن آنست و چون تحريم از طرف آنها بود لذا از « حلالا » جلو افتاده است زيرا حلّيت حكم اولى است و حرمت بر آن اضافه شده است ، اطلاق لفظ انزال بر رزق با آنكه از زمين مىرويد به مناسبت آياتى است كه مىگويند :
وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ
حجر / 21 ،
وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ
ذاريات / 22
وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ
زمر / 6
وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ . . .
حديد / 25 ، آيات نشان مىدهند كه مشيت بالا در تكون رزق در زمين كاملا دخيل است و آنچه به دست مىآيد از طرف خدا نازل مىشود .
قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ . . .
حاكى است كه اينها بدعتهاى ساخته از جانب مشركان است .
60 -
وَ ما ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَشْكُرُونَ
.
اين آيه تهديد است در رابطه با افترا كه نسبت تحريم را به خدا مىدادند يعنى آنها كه به خدا دروغ مىبندند بايد منتظر عذاب در روز قيامت باشند
إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ
در مقام تأسف است يعنى خدا نسبت به مردم داراى كرم و لطف است كه رزق را حلال كرده ليكن مردم ناسپاساند كه آن را بر خويشتن حرام مىكنند و در نتيجه هم از نعمت بى بهره مىشوند و هم به عذاب گرفتار مىگردند .