در آن ملحوظ نيست لذا در مجمع البيان فرموده : « سماع تدبر و تفهم و تعقل » .
68 -
قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
.
اين آيه يكى از افسانههاى مشركان است ، لفظ
سُبْحانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ
نشان مىدهد كه منظور مشركان از « ولد » آن بود كه يار و كمك خدا در تدبير جهان باشد چنان كه از آيهء
وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ
اسراء / 111 فهميده مىشود ، على هذا در جواب اتخاذ ولد آمده : كه خدا پاك و منزه و بى نياز است و در تدبير جهان احتياج به اتخاذ ولد ندارد ، رابطه خدا با موجودات رابطهء مالك و مملوك است ديگر خدا احتياج به پسر ندارد . « ان » در جمله
إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا
نافيه است يعنى شما مشركان دليلى بر اين گفته نداريد ، على هذا چيزى كه نمىدانيد چرا به خدا نسبت مىدهيد .
69 -
قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ
.
تهديد بر كسانى كه به خدا دروغ مىبندند از آن جمله آنان كه نسبت پسر به خدا مىدهند .
70 -
مَتاعٌ فِي الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِيدَ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ
.
يعنى براى آنها متاع مختصرى است در دنيا سپس بازگشتشان به سوى ماست و آن گاه عذاب شديد دارند در اثر كفرشان .