2 -
أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قالَ الْكافِرُونَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ مُبِينٌ
.
از آيات قرآن استفاده مىشود كه پيامبر بودن انسان به مشركان تعجب آور بوده است و در آيهء ديگر آمده :
وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى إِلَّا أَنْ قالُوا أَ بَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولًا
فرقان / 94 لفظ :
أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً
حاكى است كه از اين كار تعجب نكنند ، راه بعثت همين است ، منظور از « قدم صدق » منزلت راست و واقعى است نظير
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
قمر / 55 . آيه روشن مىكند كه مأموريت پيامبران انذار و بشارت است جملهء
قالَ الْكافِرُونَ . . .
نتيجهء
أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً
است به علّت تعجب از اين كار گفتند : او جادوگر است ولى كافران و انكار كنندگان واقعيت چنين مىگفتند .
در مجمع البيان از امام باقر عليه السّلام نقل شده كه قدم صدق شفاعت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است و در تفسير عياشى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه منظور از آن ولايت است . شايد منظور از ولايت هم شفاعت باشد .
3 -
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ ما مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ
.
از اين آيه شروع مىشود به استدلال براى لزوم بعثت پيامبران و اينكه نظام متقن جهان و بيان اغراض خدا ، آمدن پيغمبران را ايجاب مىكند . در تفسير آيهء پنجاه و چهار از سورهء اعراف مطالب اين آيه گفته شد و در سورهء فصّلت خواهد آمد ، منظور از ايام دورانهاست
يُدَبِّرُ الْأَمْرَ
بيان استقرار بر عرش است ، مراد از « شفيع » موجودات طبيعى مىباشند كه در تحقق يافتن اغراض خداوند و در