را از ابو بكر گرفت تا بر مردم مكه بخواند ، ابو بكر به محضر آن حضرت برگشت و گفت : آيا دربارهء من آيهاى نازل شده است ؟ فرمود : نه و ليكن اين اعلام را يا بايد من بكنم يا مردى از اهل بيت من ، گويند : ابو بكر امير حاج بود ولى اعلام از طرف على عليه السّلام شد . ولى از روايات اهل بيت عليهم السّلام ظاهر است كه امير حاج نيز آن حضرت بوده است ، آن حضرت آيات برائت را در عرفات ، مشعر ، منى نزديك جمرهها و در ايام تشريق بر مردم مرتب مىخواند و مىگفت : از اين به بعد جز مؤمنان هيچكس حقّ دخول به كعبه را ندارد ، هيچ كس حق ندارد عريان به دور كعبه طواف كند ، بعد از اين سال هيچ مشرك حق ورود به مسجد الحرام را ندارد ، هر كه با رسول خدا عهدى بسته تا پايان مدت محترم است و هر كه عهدى نبسته فقط چهار ماه مهلت دارد على عليه السّلام مأموريت داشت ده آيه از اوّل برائت ، به قولى سيزده آيه بر مشركان مكه بخواند . آنچه دربارهء تبليغ برائت نقل شد خلاصه است از مجمع البيان و كشاف و تفسير عيّاشى ، و ساير كتب تفسير ، شيعه و اهل سنت بر اين اتفاق دارند .
1 -
بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
.
نكره آمدن برائت دلالت بر نوع دارد كه آيات بعدى آن را بيان مىكند و آن اينكه پيمانشان كان لم يكن است و تا چهار ماه اگر به راه حق باز نگردند تار و مار خواهند شد ، در آيات زير روشن خواهد شد كه علّت اين نقض عهد آن است كه مشركان به عهد پايبند نبودند .
2 -
فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ أَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكافِرِينَ
.
يعنى : چهار ماه در مهلتيد آزادانه در زمين بگرديد و بدانيد كه شما نمىتوانيد خدا را عاجز كنيد ، خدا خوار كنندهء كافران است ، به موجب روايات اين