استفهام خواندهاند ، آيهء بعدى كه جواب فرعون است ، قرائت دوم را تأييد مىكنند « 1 » به هر حال ساحران قبل از زور آزمايى براى عمل خود پاداشى و مزدى خواستند فرعون در جواب گفت .
114 -
قالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ
.
نعم جواب مثبت پاداش
وَ إِنَّكُمْ . . .
اضافه بر آنست يعنى : مزدى داريد به علاوه از مقربين درگاه خواهيد بود كه مرا در مبارزه با موسى يارى كردهايد .
115 -
قالُوا يا مُوسى إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَ إِمَّا أَنْ نَكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ
.
اين آيه نشان مىدهد كه مسئله را چندان مهم تلقى نمىكردند كه گفتند :
تو مىاندازى يا ما ؟
116 -
قالَ أَلْقُوا فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جاءُو بِسِحْرٍ عَظِيمٍ
.
در سورهء بقره آيهء صد و دوم دربارهء سحر سخن گفتهايم لفظ
سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ
نشان مىدهد كه سحر در چوبها و ريسمانها كه انداخته بودند اثرى نداشته و آنها بيحركت مانده بودند ، سحر فقط در چشمان تماشاگران اثر گذاشته بود و آنها ديده بودند كه چوبها و ريسمانها به تندى حركت مىكنند اين جريان در بارهء موسى عليه السّلام نيز بود چنان كه در جاى ديگر آمده :
فَإِذا حِبالُهُمْ وَ عِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّها تَسْعى
طه / 66 ، ذيل آيه مىفهماند آنچه در قدرت داشتهاند به كار برده و مردم را به شدت مرعوب كردهاند كه خدا با لفظ
بِسِحْرٍ عَظِيمٍ
بيان مىفرمايد :
117 -
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَلْقِ عَصاكَ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ
.
هامش
( 1 ) بنا بر قرائت بدون همزه ، خبر به معناى انشاء است .