آشوب به بار آورده و مردم شهر را آواره كنيد ، سپس تهديد كرده كه به زودى مىدانيد چه بلائى به سرتان مىآورم .
124 -
لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ
.
بيان تهديد و
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
است يعنى دستها و پاهايتان را به عكس قطع مىكنم و آن گاه در همان حال بر دارتان مىزنم تا شما را مجازات و ديگران را عبرت باشد ، هر دو فعل با نون و لام ، تأكيد شدهاند كه حكايت از شدت عمل دارد ، اين تعبير در سورهء طه / 71 و شعراء / 49 نيز آمده است .
125 -
قالُوا إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ
.
يعنى مانعى نيست در صورت كشته شدن به سوى پروردگار خواهيم رفت و او پاداش ايمان و شكنجهمان را خواهد داد در آيات ديگر آمده :
قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ
شعراء / 50 و آن گاه اضافه كردند :
126 -
وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآياتِ رَبِّنا لَمَّا جاءَتْنا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمِينَ
.
يعنى تو در عذاب كردن ما محكومى و ما مجرم نيستيم ، تو از ما بغض نمىگيرى مگر ايمانى را كه به پروردگار خود آورديم ، آن گاه در مقابل تهديد او ، رو به خدا كرده و گفتهاند : پروردگارا ما را استقامت بخش ، گويى وجود خود را ظرفى تصور كرده و از خدا خواستهاند آن را از استقامت لبريز كند ، و در صورت كشته شدن در دست فرعون ، مسلم از دنيا ببرد . اين دو آيه از تجلّيات ايمان است كه در مقابل آن جبار ايستاده و چنين گفتند . آرى ايمان انسان را بىباك و شكستناپذير مىكند .