موسى با اين بيان رسالت خويش را به فرعون بىآنكه از او ترسى داشته باشد بيان فرمود .
105 -
حَقِيقٌ عَلى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ
.
در اين آيه سه مطلب هست اول مىگويد : من سزاوارم يا حريصم كه جز به حق ادعا نكنم يعنى در اين سخن كه پيامبرم صادقم ، دوم استدلال به رسالتش با معجزه ، سوم : نتيجه : آنكه از بنى اسرائيل دست بكشى و آنها را به من واگذار . ممكن است منظور از « فارسل » آن باشد كه آنها را بفرست تا با من از مصر خارج شده و به ارض موعود بروند چنان كه در مجمع البيان فرموده است .
106 -
قالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
فرعون از سه مطلب فوق فقط دومى را عنوان كرد كه معجزه باشد و قرارش نيز همان بود .
107 -
فَأَلْقى عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ
.
در جريان وحى به موسى لفظ « حيه » آمده كه عصا به مار مبدل شد و در نشان دادن به فرعون لفظ « ثعبان » ذكر شده كه اژدها شد ، اين هر دو به تناسب موقعيت مىباشد . به هر حال چون عصا را انداخت در دم مبدل به اژدها گرديد « مبين » حاكى است كه بىچون و چرا و بىآنكه كسى اشتباه كند اژدهاى آشكار بود ، در نكتهها دربارهء معجزه بحث خواهد شد .
108 -
وَ نَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ
.
مراد از نزع خارج كردن دست از گريبان است چنان كه آمده :
اسْلُكْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ
قصص / 32 در تفاسير نقل شده : دستش