بنا بر آنچه در سورهء فصلت آمده : زمين در دو دوران از اين شش دوران آفريده شده است :
قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَ تَجْعَلُونَ لَهُ أَنْداداً ذلِكَ رَبُّ الْعالَمِينَ
فصلت / 9 شايد دوران اول آن باشد كه زمين از كثرت حرارت تودهء گاز سوزان و از آفتاب جدا شده بود ، دوران دوم مذاب شدن آن در اثر كم شدن حركت و حرارت است ( اللَّه اعلم ) . در چهار دوران بقيه ، پوستهء زمين منجمد شده ، درياها كه به صورت ابر در آسمان بودند به زمين ريخته و تشكيل شده ، كوهها به وجود آمده و مقدمات حيات و شرايط پيدايش آن پديدار شدهاند چنان كه فرموده :
وَ جَعَلَ فِيها رَواسِيَ مِنْ فَوْقِها وَ بارَكَ فِيها وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ
فصلت / 10 .
در عرض آن چهار دوران ، آسمان كه گاز غليظى بود و همچون دودى از مركز زمين بيرون آمده و اطراف آن را احاطه كرده بود ، در دو دوران به تدريج رقيق شده و تشكيل هفت آسمان را داده است چنان كه فرموده :
ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ
فصلت / 11 - 12 از اينكه به زمين و آسمان به يك بار فرمان داده شده ، دو دوران آسمان در چهار دوران زمين متداخلاند .
آن وقت در بيان استقرار بر عرش و تدبير آسمانها و زمين فرموده :
يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ
فاعل « يطلبه » ظاهرا « النهار » است يعنى خدا شب را بر روز مىپوشاند در حالى كه روز ، شب را به سرعت ميطلبد تا شب را به پوشاند مانند
يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهارِ وَ يُكَوِّرُ النَّهارَ عَلَى اللَّيْلِ
زمر / 5 شمس و قمر و نجوم بنا بر قرائت مشهور منصوبند .
و معطوفند بر « السموات » و « مسخرات » وصف آنهاست ، يعنى : خداوند