سه روز بعد از مرگش زنده نمود ، دوم پسر پير زنى را كه در سريرى گذاشته بودند ، سوم دختر مأمور عوارض را كه يك روز از مرگش مىگذشت . چهارم سام پسر نوح عليه السّلام را ، زنده كردن عاز و سام در تفسير عياشى نيز آمده است « 1 » . بعضى از مفسران مانند محمّد عبده در المنار وقوع اين قضايا را قبول نكرده فقط به خبر بودن آنها اكتفاء كردهاند رجوع شود به « نكتهها » .
چهارم :
وَ أُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ
ذيل آيه حاكى از وقوع همهء اينهاست كه فرموده :
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
اگر اين معجزات بوقوع نمىپيوست دليل بر پيامبر بودن آن حضرت نمىشد ، وقوع چنين كارها كه از قدرت خدا بعيد نيست :
إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
.
آنچه در اين آيات گفته شد در سورهء مائده آيهء 110 نيز آمده است فقط خبر دادن از آنچه خورده و ذخيره كردهاند نقل نشده است .
50 -
وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ لِأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ
. اگر تورات هنگام بعثت عيسى عليه السّلام تحريف نشده بود آن حضرت همهء تورات را تصديق كرده و اگر تحريف شده بود در اين صورت آن حضرت تورات اصلى را تصديق كرده كه مقدار كثيرى از آن ، در تورات محرف بوده است همانطور كه قرآن تورات را تصديق مىكند « 2 » مخفى نماند مقدارى از حلالها در اثر طغيان و گناه ، بر يهود حرام شده بود ، چنان كه فرموده :
فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ
نساء / 160 ، ايضا انعام / 146 ، نحل /
هامش
( 1 ) اين جريان با كمى تغيير در كافى از امام صادق عليه السّلام نقل شده است الميزان ج 6 ص 238 .
( 2 ) احتمال داده شده كه معناى « مصدقا » آنست كه من همانم تورات خبر داده و آمدن من ، تصديق تورات است ولى اين احتمال بعيد است . رجوع شود به ( بقره / 41 ) .