[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 96 تا 97 ]
إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ ( 96 ) فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ مَقامُ إِبْراهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ ( 97 )
96 - اولين خانهاى كه براى مردم بنا شده همان است كه در بكه است با بركت و هدايت براى جهانيان است .
97 - در آن آيات روشن هست ، مقام ابراهيم ، هر كه به آن داخل شود ايمن مىشود ، زيارت اين خانه براى خدا بعهدهء مردم است هر كه قدرت رفتن داشته باشد او هر كه آن را ترك كند خدا از جهانيان بىنياز است .
كلمهها
بيت : مسكن اعم از آنكه از سنگ باشد يا غير آن ( اطاق - خيمه ) و دار از آن اعم است و شامل همه نوع خانه مىباشد .
بكه : بك در لغت به معنى ازدحام است ، زمين كعبه و اطراف آن بواسطهء ازدحام مردم بكه ناميده شده ( قاموس قرآن ) « 1 » .
مبارك : بروك به معنى ثبوت ، بركت فائدهء ثابت و مبارك ، چيزى كه در آن فائده ثابت باشد ( قاموس قرآن ) .
آمن : كسى كه در ايمنى است ، از امن به معنى اطمينان و آرامش قلب .
حج : ( بكسر اول ) قصد . آن در شريعت قصد خانهء خداست براى عمل .
استطاع : استطاعت در قرآن مجيد به معنى قدرت و توانايى به كار رفته است .
عالمين : مردمان ( حمد / 1 ) .
هامش
( 1 ) در تفسير عياشى از امام صادق ( ع ) نقل شده : چرا مكه را مكه گفتهاند ؟ فرمود چون مردم بعضى بعضى را با دست كنار مىكنند ( تزاحم ) يعنى در اطراف كعبه .