طبرسى نقل كرده چون رسول خدا گوشت شتران را حلال كرد يهود آن را قبول نكردند ، حضرت فرمود : در دين ابراهيم حلال بود ، گفتند : نه ، آنچه ما حرام مىدانيم از زمان نوح و ابراهيم حرام بوده تا بما رسيده است . تا آيه نازل شد . خداوند بعضى از حلالها را در اثر ظلم و نافرمانى بر بنى اسرائيل در زمان موسى حرام كرد چنان كه فرموده :
فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ . . .
نساء / 160 و نيز آيهء 146 از سورهء انعام .
يهود اين سخن را قبول نمىكردند و مىگفتند : محرمات تورات از اول و حتى پيش نزول تورات حرام بوده است ؛ قرآن در جواب فرموده : نه ، همهء طعامها بر بنى اسرائيل قبل از تورات حلال بوده و در اثر ظلم شما بر شما حرام شده است ( و اينكه قرآن آنها را بر مسلمين حلال كرده نظر بحلال بودن اولى است ) پيش از تورات فقط يك چيز بود كه آن را اسرائيل ( يعقوب ) بر خود حرام كرده بود نه بر بنى اسرائيل ، در تفسير عياشى از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه نقل شده :
يعقوب وقتى كه گوشت شتر مىخورد ، خاصرهاش درد ميكرد لذا گوشت شتر را بر خود تحريم كرد ، و اين پيش از نزول تورات بود چون تورات نازل شد موسى آن را تحريم نكرد و نخورد « 1 » الميزان آن را از كافى نقل كرده است .
قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ . . .
نشان مىدهد كه اين مطلب در تورات بوده و آنها جسارت بر اظهار آن نكردند .
ناگفته نماند : مراد از
كُلُّ الطَّعامِ
مطعومات حلال است كه اسلام و اديان گذشته آنها را حلال كرده نه هر طعام ، زيرا ناپاكها و خبائث در اسلام و تورات فعلى حرامند رجوع شود به سفر تثنيه باب چهاردهم . آنجا كه عيسى عليه السّلام مىگويد : آمدهام تا بعضى از آنچه بر شما حرام شده حلال كنم ( آل عمران / 50 )
هامش
( 1 ) « . . . قال ان اسرائيل كان اذا اكل لحوم الإبل هيچ عليه وجع الخاصرة ، فحرم على نفسه لحم الإبل و ذلك من قبل ان تنزل التوراة فلما انزلت التوراة لم يحرمه و لم يأكله » .