نطفه است .
وسعها : وسع مقدور ، آن در اصل به معنى فراخى است و معناى مقدور و ميسور مىدهد ( مصدر از براى مفعول ) .
اكتسبت : فرقى كه قابل قبول باشد و نفس را قانع كند ميان كسب و اكتساب بدست نيامده ، رجوع شود به قاموس قرآن .
اصر : آن در اصل به معنى سنگينى است و در آيه به معنى تكليف سنگين است ( مصدر به معنى فاعل ) .
تحملنا : حمل ( بفتح حاء ) بار و بار برداشتن . حمل ( بكسر حاء ) بار ظاهرى ، تحميل : بار كردن .
فانصرنا : يعنى : ما را غالب و پيروز كن . نصر در اينجا به صورت غالب كردنست .
شرحها
مىشود گفت كه : اين دو آيه ، خلاصه و نتيجهگيرى است از تمام سوره .
توضيح اينكه : در اين سوره از سجود ملائكه ، مخالفت ابليس ، رانده شدن آدم از بهشت ، آمدن پيامبران ، ايمان آوردن به آنها ، كفر ورزيدن از آنها ، گرفتار شدن به بلا در اثر مخالفت ، راهنمايىهاى خدا ، اثر انفاق ، بلاى رباخوارى و . . .
بحث شد . بازده و نتيجهء همهء اينها آنست كه مسلمانان و پيامبرشان ، به خدا و ملائكه و پيامبران و كتابهاى خدا ايمان بياورند و اظهار اطاعت كنند و از خدا استعانت جويند كه از گناهانشان بگذرد ، بلاهاى گذشتگان را بسرشان نياورد و بر دشمنان پيروزشان گرداند ، با در نظر گرفتن آنكه خدا كمتر از توانايى انسان تكليف مىكند و عمل هر كس هر چه باشد به خودش مربوط است .
285 -
آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ
.
ظاهر آنست كه « و المؤمنون » عطف بر « الرسول » باشد ، يعنى پيامبر