[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 285 تا 286 ]
آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ ( 285 ) لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَ عَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أَنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ( 286 )
285 - پيامبر به آنچه از طرف خدايش به او نازل شده ايمان آورده است ، مؤمنان ( نيز ) همگى به خدا و ملائكه او و كتابها و پيامبران او ايمان آوردهاند ( و گويند ) ميان هيچ يك از پيامبران خدا فرق نمىگذاريم و گفتند : شنيديم و اطاعت كرديم پروردگارا آمرزش تو را ( مىجوئيم ) و بازگشت به سوى تو است .
286 - خدا هيچ كس را جز به مقدورش تكليف نمىكند ، هر چه نيك كرده براى او است و هر چه بد كرده به زيان اوست پروردگارا اگر فراموش كرده يا خطا كرديم ما را مؤاخذه نكن پروردگارا بر ما تكليف سنگين بار مكن چنان كه بر پيشينيان كردى ، پروردگارا بر ما چيزى را كه به آن تاب نداريم تحميل مكن ، ما را بيامرز ، آثار گناهمان را بپوشان و به ما رحم كن تو سرپرست مايى پس ما را بر گروه كافران پيروز گردان .
كلمهها
المصير : مصدر ميمى است به معنى بازگشت و اسم مكان آيد به معنى بازگشتگاه بايد دانست صيرورت بازگشتى به صورت تحول مانند جنين شدن