يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ
مصداق پيدا نمىكند . در سوره توبه / 5 آمد :
. . . فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ . . .
توبه و بازگشت به اسلام و نماز خواندن و زكات دادن مشروح
فَإِنِ انْتَهَوْا
در اين آيه است .
خلاصه آيه آنست تا وقتى كه شرك از بين نرفته و دين توحيد جاى آن را نگرفته با مشركان بجنگيد مگر آنكه اسلام آورند در اين صورت فقط راه بر ظالمان باز است ، مراد از ظالمان ظاهرا آنانى هستند كه اسلام نياوردهاند . براى روشن شدن هر چه بيشتر ، اوائل سورهء توبه و آيهء 55 تا 61 سورهء انفال ديده شود .
194 -
الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ
.
چهار ماه از ماههاى عربى را چنان كه در سورهء توبه خواهد آمد ماه حرام گويند و آنها عبارتند از : رجب ، ذو القعده ذو الحجه و محرم ، در اين چهار ماه جنگ حرام است و آنها ماه صلح و صفا و مسالمت مىباشند اگر دو گروه با هم در جنگ باشند لازم است در اين چهار ماه جنگ را قطع كنند ، در سورهء توبه در اين زمينه توضيح بيشترى داده خواهد شد .
مردم جاهليت اين چهار ماه را محترم دانسته و جنگ را در آن قطع مىكردند اسلام نيز آن را تصويب نمود . در اين آيه روشن شده كه ماه محرم در مقابل محرم است ، يعنى اگر خصم به احترام ماه ، دست از جنگ كشيد شما نيز چنين كنيد و اگر او احترام ماه را مراعات نكرد و شمشير كشيد شما هم شمشير بكشيد ، سپس به طور كلّى فرموده :
وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ
يعنى تمام محترمها داراى قصاصند ، مال و جان و شرافت انسان محترم است مگر آنكه اسلام احترام آن را لغو كند ، اگر كسى ، كسى را بكشد يا زخمى بزند يا مال او را تلف كند