ولى مسلمين در راه حق در اين مورد دريغ دارند .
دوم آنكه :
وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ
يك قاعدهء كلى است ، انسان نمىتواند بدن و مال خويش را به مهلكه اندازد و در راههايى كه نه نفع دنيا دارد و نه نفع آخرت اسباب دردسر و گرفتارى براى خويش فراهم آورد ولى :
به نظر نگارنده نمىشود امر بمعروف و قيام در راه خدا را با اين آيه مهار نمود و گفت : امر بمعروف مصداق افتادن در مهلكه است اصلا هر قدمى كه در راه خدا برداشته شود و لو به ضرر جانى و مالى و حتى كشته شدن بيانجامد ، سعادت است افتخار و درجه است ، شهادت و تقرب به خدا است نه افتادن در مهلكه ، روحم فداى حسين بن على - صلوات اللَّه عليهما - باد آنكه مىدانست كشته خواهد شد ، قيام فرمود و خود را در راه خدا فدا كرد ، اين مطلب را در كتاب « امام حسين مرد ما فوق انسان » در بحث قيام و تقيه مشروحا گفتهام .
نكتهها
جهاد در اسلام :
على بن ابى طالب صلوات اللَّه عليه فرموده :
« فان الجهاد باب من ابواب الجنة فتحه اللَّه لخاصة اوليائه و هو لباس التقوى و درع اللَّه الحصينة و جنّة الوثيقة فمن تركه رغبة عنه البسه اللَّه ثوب الذل و شملة البلاء . . . » « 1 »
يعنى جهاد درى است از درهاى بهشت كه خدا براى دوستان مخصوصش باز كرده ، جهاد لباس پرهيزكارى و زره بازدارنده و سپر محكم خداست هر كه جهاد نكند و از آن روگردان باشد خدا لباس ذلت و كسوت بلا را بر او مىپوشاند . . .
هيچ قيامى در جهان بدون جنگ و دفاع پيش نرفته و نخواهد رفت ، مسالمت آن قدرت را ندارد كه دست خائنين بشريت را كوتاه كند ، سرنوشت بايد در
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه عبده خطبهء 27 .