آنچه در حال اضطرار به ديگران حلال مىشود بر اينها حلال نيست « 1 » .
اين روايات كه در وسائل الشيعه ، تفسير برهان و غيره نقل شده منافى معناى اولى نيست بلكه لفظ « باغ - عاد » به همهء آنها شامل است ، چنين كسان اگر در حال اضطرار از محرمات بخورند بر آنها گناه نوشته خواهد شد كه در معصيت پروردگار هستند .
174 -
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ
.
اين آيه روشن مىكند كه محرمات فوق در تورات و انجيل نيز بوده ، ولى دانشمندان اهل كتاب آن را به خاطر نفع مادى و پول دوستى اظهار نمىكردند و در مقابل اسلام جبههگيرى مىنمودند .
در سورهء نحل / 118 بعد از ذكر چهار چيز حرام فرموده :
وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
معلوم است كه شريعت تورات نيز اينها را حرام كرده بود و در جاى ديگر در وصف اهل كتاب آمده :
وَ لا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
توبه / 69 به هر حال :
آيهء شريفه آنها را تهديد به عذاب مىكند ، ولى تهديد شامل هر كسى است كه حق را كتمان نمايد اهل كتاب باشد يا مسلمان .
وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
سخن نگفتن خدا با اين گونه اشخاص در آيهء
وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ . . .
آل عمران / 77 نيز آمده ، بهتر است اين كلمه را حمل بر ظاهر كرده و بگوئيم :
خدا در روز قيامت با مؤمنان از روى مرحمت سخن خواهد گفت البته صدا خواهد آفريد و مؤمنان خواهند شنيد چنان كه فرموده :
لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ
يس / 57 و 58 يعنى براى آنها سلام قولى
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى .