يكلمهم : تكليم سخن گفتن .
شقاق : اختلاف ، جدايى بقره / 137 .
شرحها
در آيات قبلى عموم مردم از تقليد كوركورانه و از پيروى اوهام شيطانى مخصوصا در مورد چيزهاى خوردنى ، نهى شدند . در اين آيات به مؤمنان دستور داده شده از نعمتهاى پاكيزه بخورند و خدا را شكر كنند نيز بعضى از محرمات كه نمىشود خورد بيان گرديده و به آنان كه به خاطر مال دنيا اين گونه حقائق را كتمان مىكنند وعده عذاب داده شده است .
172 -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
.
اين آيه قطع نظر از مطالب خود ، مقدمهء بيان محرمات در آيهء بعد است شكر نعمت كه دستور داده شده وسيلهء ارتباط ما بين روزى دهنده و روزى خورنده است ، به وسيله شكر دائره نعمت پر شده و حقيقت جاى خود را مىگيرد .
مقتضاى فطرت آنست كه از نعمت استفاده كرده و صاحب نعمت را بشناسيم و آن اهليت زيادت به ما خواهد داد
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
در آيه ديگر آمده
فَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالًا طَيِّباً وَ اشْكُرُوا . . .
نحل / 114 .
آمدن شرط در :
إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ . . .
ظاهرا براى آنست : حالا كه خود را بندهء خدا مىدانيد . حق نداريد از پدران و خطوات شيطان پيروى كنيد .
تكيه بر روى « طيّب » از آن جهت است كه ملاك حلال و حرام روشن گردد ، آنچه پاكيزه و طبع پسند است بايد حلال و مجاز باشد و آنچه خبيث ، تنفرآور و كثيف است بايد تحريم گردد .