براى نفع شماست .
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
( سوره سبأ آيهء 47 ) و مسئله خمس و انفال مربوط به اجرت نيست ، مثل زكات و صله رحم و صدقات و نذر و غير اينها از عبادات ماليه . چنانچه مكرر اشاره كردهايم .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 110 ]
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ ( 110 )
گذشت بيان آن .
و سر تكرارش اينست كه بعد از اينكه فرمود : من طمع به مال شما ندارم و از شما چيزى نمىخواهم فقط نظرم هدايت و نجات شما است پس پند بگيريد و از خدا بترسيد و اطاعت مرا بكنيد .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 111 ]
قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ( 111 )
گفتند آيا ما به تو ايمان بياوريم و حال آنكه يك دسته فقرا و اراذل را دنبال خود انداختهاى ، ما با اين شأن و مقام و بزرگى كه داريم بيائيم با اينها هم مجلس شويم .
نظر به اينكه كسانى كه ايمان آوردند فقراء بودند ، لكن اعيان و اغنياء و ثروتمندان بواسطهء كبر و نخوت زير بار نرفتند و گفتند ما با اين فقراء و اين لباسهاى مندرس نشست و برخاست نمىكنيم . چنانچه در تمام ادوار هميشه فقراء پيش قدم بودند . امروز هم مشاهده مىكنيد در مجالس دينى ، در مساجد و مجالس سوگوارى و محال وعظ و خطابه و مدارس علوم دينى نوعا فقراء و متوسطين هستند و اعيان و اشراف و اغنياء در ميان آنها بسيار كم است و نوعا در اين نوع مجالس حاضر نمىشوند . بلى در سينماها و تفريحگاهها و جشنها و اعراس و مجالس لهو و لعب و فسق و فجور نوعا اغنياء و اعيان هستند و هميشه ترويج دين بدست فقراء بوده ببينيد در جنگ بدر و حنين واحد و احزاب فقراء بودند . بسا بيش از شش اسب يا شمشير نداشتند .
باندازهاى كه پيغمبر مىفرمايد :
« الفقر فخرى »
و خداوند در قيامت از فقراء عذرخواهى مىكند به اينكه من دنيا به شما مال ندادم ، نه براى بى اعتنايى به شما بوده ، بلكه قابل شما نبود و فعلا در عوض ببينيد چه اندازه به شما نعمت مىدهم .
و مخفى نماند كه فقراء دو دستهاند : يك دسته كه عفت مىورزند و اظهار نمىكنند . اين فقر ممدوح است كه مىفرمايد :
لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ