أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا
مكرر گفته شده كه تحقق ايمان منوط به چهار امر است :
1 - يقين قطعى به تمام اصول دين و امور ضرورى دينى كه شك و ظن و وهم كافى نيست و با منكر در يك عرض است از ايمان بيرون است .
2 - اعتقاد و دلبستگى و در بند بودن به جميع عقائد حقه .
3 - اقرار و اعتراف قلبا و لسانا كه كفر جحودى نباشد .
4 - تسليم و زير بار ديانت رفتن .
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
مراد جميع اعمال صالحه نيست زيرا ممكن نيست و نيز مراد اين نيست كه تمام اعمال آن صالحه باشد حتى فعل مباح و مكروه هم از او سر نزند بلكه اين كه اعمال صالحه داشته باشد كه صدق كند كه عمل صالحات كرده .
فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى
جنات الهى بسيار است : جنه الفردوس ، جنة الخلد ، جنة العدن ، جنة المأوى و غير اينها كه از تمام آنها سهم دارد و به هر كس كه كمتر از همه اهل بهشت داده شود به قدر مد بصر سعة در او است و اگر بخواهد تمام اهل بهشت را ضيافت كند وسائل پذيرايى آنها را دارد .
نُزُلًا بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
هر چه عملش بيشتر و ايمانش قوىتر باشد قابليت تفضلش زيادتر و مورد عنايات الهى و ارتفاع درجات و قرب به مقام ربوبى زيادتر پيدا مىكند .
[ سوره السجده ( 32 ) : آيه 20 ]
وَ أَمَّا الَّذِينَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها أُعِيدُوا فِيها وَ قِيلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ( 20 )
و اما كسانى كه فاسق شدند پس جايگاه آنها آتش است هر زمانى كه اراده كردند اين كه بيرون آيند از آتش بر مىگردانند آنها را در آن آتش و گفته مىشود به آنها بچشيد عذاب آتش را آن عذابى كه بوديد تكذيب مىكرديد به او .
اين جملهء اخير دليل بر اين است كه مراد از فسقوا مكذب عذاب است چنانچه تقابل با ايمان هم دلالت داشت و تكذيب عذاب هم دو نحوه است يا منكر اصل عذاب است يا