مىآورد .
[ سوره السجده ( 32 ) : آيه 18 ]
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ ( 18 )
آيا پس كسى كه بوده باشد مؤمن - مثل كسى است كه بوده باشد فاسق ، اينها مساوى نيستند .
مراد از فاسق در اين آيهء شريفه در مقابل مؤمن ، غير مؤمن است چه طبيعى باشد يا مشرك يا كافر يا اهل ضلالت ضال و مضل باشد يا معاند يا ناصبى يا سنى و مخالف يا مبدع يا منكر ضرورى و بالجمله ايمان به عقائد حقه كلا يا بعضا نداشته باشد نه فاسق مقابل عادل كه مؤمن فاسق باشد و تفاوت بين اين دو مثل تفاوت بين نور و ظلمت و حق و باطل و حسن و قبيح و بهشت و جهنم و رحمت و غضب و مثوبت و عقوبت و رضا و سخط و امثال اينها دو نقطه مقابل و ضد يك ديگرند مؤمن مشمول تفضلات الهى و قرب به مقام ربوبى و مرضى خدا و رسول است و فاسق مورد سخط الهى و غضب او و لعن و طرد او و مستحق عذاب و عقوبت او است و بعد از او .
أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً
استفهام انكارى است يعنى چنين نيست .
كَمَنْ كانَ فاسِقاً
پس جواب اين سؤال اين است :
لا يَسْتَوُونَ
. توضيح : مؤمن اگر ايمانش مقرون با عمل صالح و تقوى باشد ، مشمول وعدههاى الهى مىشود كه سر تا سر قرآن بشارتها به او داده شده و اگر آلوده به معاصى باشد لكن به حدى نباشد كه موجب زوال ايمانش شود و لو بسا يك گرفتارى براى معاصى متوجه او مىشود لكن يا در دنيا تدارك مىشود يا موفق به توبه مىشود يا مورد شفاعت واقع مىشود و بالاخره نجات پيدا مىكند و اما فاسق غير مؤمن از تمام اين مراحل دور است و ممنوع كه در آيات بعد بيان مىفرمايد :
[ سوره السجده ( 32 ) : آيه 19 ]
أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى نُزُلاً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 19 )
اما كسانى كه ايمان آوردند و عمل كرد به اعمال صالحات پس براى آنها است بهشتهايى كه جاى گير مىشوند در آنها و نزول پيدا مىكنند در آنها بواسطهء آن چه بودند عمل مىكردند .