انبياء و احكام الهى نداشتيد .
لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا
كه همچه روزى داريد و البته از كردارهاى شما مؤاخذه خواهد شد .
إِنَّا نَسِيناكُمْ
ما هم شما را ترك كرديم يا معاملهء نسيان با شما نموديم شما را از رحمت خود دور كرديم كه معنى لعن است كه بعد از رحمت است .
وَ ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ
كه خلود در عذاب باشد و آخر نداشته باشد .
بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
از شرك و كفر و ضلالت و فسق و فجور و صفات خبيثه و اعمال سيئه .
[ سوره السجده ( 32 ) : آيه 15 ]
إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ ( 15 )
جز اين نيست كه ايمان مىآورند كسانى كه موقعى كه متذكر شدند به آن آيات مىافتند به خاك سجده كه دال بر خضوع و خشوع و تسليم است و تسبيح مىكنند با تحميد پروردگار خود و آنها تكبر نمىورزند .
اين آيهء شريفه آيهء سجده است و به اين مناسبت نام سوره را سجده گذاردند و سجدهء واجب است كه در قرآن چهار سوره سجدهء واجب دارد : اين سوره و سوره حم سجده كه فصلت نام دارد و سورهء و النجم و سورهء اقرأ كه علق نام دارد و يازده مورد سجدات مندوبه دارد و در شريعت مطهره چند قسم سجده داريم : سجدهء نماز كه در هر ركعت دو سجده دارد واجب ركنى است كه اگر دو سجده ترك شود يا زياد شود نماز باطل است چه عمدا باشد يا جهلا يا سهوا و شرايط بسيارى دارد علاوه بر شرايط نماز كه هفت موضع بر زمين قرار گيرد و ما يصح السجود عليه لازم دارد و ذكر مخصوص مىخواهد و جلوس بين اين دو واجب و جلسهء استراحت بعد از آنها و سائر شرايط : غصبى نباشد ، نجس نباشد ، حاجب نداشته باشد و امثال اينها و سجده فراموش شده در نماز و سجدهء سهو و سجدهء تلاوت كه ذكر شد و سجدهء شكر كه در چهار مورد رسيده موردى كه نعمتى افاضه شود يا بلائى دفع شود يا متذكر نعم سابقه شود يا متذكر دفع بليات سابقه گردد و سجده خشوع و خضوع در پيشگاه احديت كه ائمهء طاهرين چه اندازه سجدههاى طولانى داشتند و ذكر سجده تلاوت بهتر اين است :
« لا إله الا اللَّه حقا حقا لا إله الا اللَّه