خوب آنها نفعى بر خدا دارد و نه بد آنها ضررى بدستگاه او وارد مىكند او غنى بالذات است نفع و ضررش متوجه به خود شخص چه اندازه در قرآن مجيد گوشزد بندگان كرده كه
« فَما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ »
گفتند خود كرده را تدبير نيست انسان كاسه زهر را بردارد بياشامد با اينكه چه اندازه به او گفتند اين زهر است آدم را هلاك مىكند و چه اندازه - مشاهده كرد اشخاص بسيارى از اين كاسه آشاميدند و هلاك شدند برداريد كتب اخبار را چه در باب عقائد و چه در قسمت اخلاق و چه در باب عبادات از واجبات و مندوبات و چه در اقسام معاصى اخبار بسيارى با بيانات كافيه شافيه متجاوز از هزارها اخبار داريم و سر تا سر قرآن قضاياى امم سابقه را بيان فرموده و تمام براى تنبيه بشر اينها عواقب سوء دنيوى آنها است واى بعواقب اخروى .
از جهنم خبرى مىشنوى * دستى از دور بر آتش دارى
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
( زلزال آيه 7 و 8 ) (
أَنَّا دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ )
اين جمله ممكن است خبر كان باشد كه عاقبت مكر آنها اينست در حالت نصبى و ممكن است خبر مبتداء محذوف باشد « هى انا دمرناهم » حالت رفعى و ممكن است جمله مستأنفه باشد بدل العاقبة و تدمير معناى هلاكت است آن تسعة رهط بيكى از بلاهاى مذكوره هلاك شدند و قوم آنها كه ثمود باشند بصيحه و صاعقه هلاك شدند اينست عاقبت مكر آنها .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 52 ]
فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 52 )
پس اينست منازل و بيوت آنها كه خالى و بى صاحب و خراب افتاده بسبب آنچه كه ظلم ميكردند محققا در اين پيش آمد هر آينه دليل و برهان است از براى قومى كه ميدانند و عالم هستند .
(
فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ )
مخصوصا ثمود منازل بسيار محكم در دل سنگ ميتراشيدند كه از خرابى محفوظ باشد گمان ميكردند كه هزار سال زنده هستند و در آنها سكونت دارند چنانچه ميفرمايد
وَ كانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً آمِنِينَ
( حجر آيه 80 )
وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً