[ سوره طه ( 20 ) : آيه 70 ]
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّداً قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هارُونَ وَ مُوسى ( 70 )
پس برو افتادند سحره به حال سجدهء كه سجده تعظيم بود و گفتند ما ايمان آورديم بپروردگار هارون و موسى .
(
فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ
) القاء انداختن چيزيست بر روى زمين و القاء سحره افتادن سحره است و مفعول آن محذوف است بدلالت لفظيه و او نفسهم است يعنى القى السحرة نفسهم .
(
سُجَّداً
) به حال سجده سجده اقسامى دارد سجده نماز كه در هر ركعت دو سجده واجب است و مجموعا ركن است كه بزيادتى كه در هر ركعت چهار سجده كند يا نقصان كه هر دو را ترك كند كه پس از ركوع مشغول ركعت بعد شود مبطل نماز است مگر اينكه محل تداركش نگذشته باشد و بركن بعد نرسيده باشد بايد تدارك كند و قضاى سجده كه اگر يك سجده فراموش شده و محلّ تداركش گذشته باشد بعد از نماز قضا كند و سجده سهو كه در پنج مورد يا شش مورد يا هفت مورد على الاختلاف واجب مىشود كلام بى جا قيام بى جا سجدهء فراموش شده تشهّد فراموش شده شك چهار و پنج پس از اكمال سجدتين سلام بى جا فعل زيادتى يا نقصان و سجدهء تلاوت در چهار مورد واجب و يازده مورد مستحبّ و سجدهء شكر پس از افاضهء نعمت و توفيق يا رفع بليّهء يا تذكر نعم سالفه و رفع بلاهاى سابقه و سجدهء تعظيم مثل سجدهء ملائكه از براى آدم و سجدهء عبوديّت مثل سجدهء موحّدين للَّه و حرمت سجدهء لغير اللَّه كه مشركين داشتند و در اينجا سجدهء تعظيم است نسبت بموسى و هارون يا سجدهء شكر است .
(
قالُوا
) سحره بفرعون و فرعونيان .
(
آمَنَّا بِرَبِّ هارُونَ وَ مُوسى
) تقديم هارون براى مراعات قوافى آيات است چون آنها اهل فن بودند و فهميدند كه اين معجزه از عنوان سحر خارج است و