و اقارب تو گرفتار معاصى هستند بياور تا بر ظالم بار كنيم تا راضى شوى .
و ثانيا آن قدر خداوند به مظلوم لطف و عنايت فرمايد به ازاء ظلمها كه كشيده چنانچه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و سلم به ابى عبد اللَّه عليه السلام فرمود :
[ ان لك عند اللَّه درجة لا تنالها الا بالشهادة ]
و اما در دنيا به واسطهء صبر و تحمل درجاتى تحصيل مىكند به غير حساب ، و بنده بايد طلب نصرت كند ، چنانچه گفت :
[ قالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ . ]
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 40 ]
قالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نادِمِينَ ( 40 )
خداوند براى نصرت رسولش فرمود : به همين زودى طولى نمىكشد كه اينها موقعى كه شب را به صبح مىآورند پشيمان مىشوند خداوند تبارك و تعالى از راه لطف و عنايت باب توبه را به روى بندگان باز فرموده لكن قبل از معاينهء مرگ ميفرمايد :
[ قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ]
زمر آيهء 54 و در باب توبه گفتهايم :
اوامر توبه كه در بسيارى از آيات شده امر ارشاديست اعمال مولوية در او نشده كه بر ترك توبه عقوبتى باشد . زيرا تسلسل لازم مىآيد فقط عقوبت بر ترك واجبات و بر فعل محرمات است و توبه وجوبش به حكم عقل است لكن قبولى توبه مشروط به اموريست .
1 - يكى بايد قبل از ظهور آثار مرگ باشد چنانچه ميفرمايد :
[ وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ ]
نساء آيه 22 2 - ايمان است كه با ايمان از دنيا برود كه در تعقيب همين آيه