[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 37 ]
إِنْ هِيَ إِلاَّ حَياتُنَا الدُّنْيا نَمُوتُ وَ نَحْيا وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ ( 37 )
نيست اين دستگاه مگر زندگانى دنيا مىميريم و زنده ميشويم و ما نيستيم كه فرداى قيامت باشد و ما مبعوث شويم دنيا به قدر پر كاهى ارزش ندارد ( دار محنة و بلية ) هر نوشى هزار نيش دارد ، و اگر فرض شود كسى مالك تمام دنيا باشد يك ساعت خيالش راحت نيست ( فريدون به ملك جهان نيم سير ) فكر و هم و غم كه از او زايل نمىشود و دشمن بر او چيره نگردد و بلا و مرض به او متوجه نشود و آفت نرسد و از يك ساعت بعدش خبر ندارد انسان عاقل فكر مىكند كه اين دستگاه وسيع از عالم بالا خورشيد و ماه و كواكب و اين سير منظم كه دقيقهاى تخلف ندارد و اين عالم سفل از كرهء زمين و حيوانات و اشجار و معادن و فواكه و مأكولات ديگر و اين هواى لطيف و اين آبهاى گوارا تمام به خودى خود موجود شده و طبيعت ايجاد كرده و خود طبيعت كجا بوده واقعا فكر نميكنند اگر شما يك مكينه يا طياره يا ماشين يا دستگاه تلفن و ساير صنايع امروزه را مشاهده كنيد كسى بشما بگويد اين آهنها و اسباب و ابزار به خودى خود بالطبيعة جمع شده و به اين صورت در آمده بدون آن كه صانعى داشته باشد و سازندهاى آيا او را به سفاهت و جنون رمى نمىكنيد و اين عالم وسيع را به طبيعت نسبت مىدهيد .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 38 ]
إِنْ هُوَ إِلاَّ رَجُلٌ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً وَ ما نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ ( 38 )
نيست اين مدعى رسالت الا مردى كه افتراء بسته به خدا دروغگو است و نيستيم ما از براى او به ايمان آورندگان ، از اين آيه شريفه استفاده مىشود كه اين كفارى كه تكذيب رسول كردند معترف به خدا بودند و در زمرهء طبيعى