تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧
و جعل كرديم منازعه و محاجه نبايد بكنند كه اين دستورات اسلامى مخالف با دستورات انبياء سلف هست ، هر كدام بمقتضاى زمان و اشخاص و حكم و مصالح جعل شده و لذا نسخ در شرايع بوده شريعت نوح ناسخ شريعت آدم و كذلك ابراهيم و موسى و عيسى تا دين اسلام كه ناسخ جميع شرايع قبل بود ، و در خبر دارد كه مراد از الامر أمر وصايت و ولايت امير المؤمنين است . حديث منسوب بموسى بن جعفر از پدر بزرگوارش عليهما السلام است خلاصه مفادش اين كه : پس از نزول اين آيه حضرت رسول مهاجر و انصار را جمع فرمود ، و فرمود هر نبيى منسك داشته تا نبىّ آخر و على عليه السلام منسك است بايد او را اطاعت كنيد و لزوم امام و اطاعت او دين است لكن آنها منازعه و مخالفت كردند . و مكرر گفته‌ايم كه أخبار بيان مصداق اتم را مىكند البته وجود امام و اطاعت او أعظم فرائض الهيه است كه بدون او ايمان تحقق پيدا نميكند منافى با عموم آيه نيست كه شامل جميع دستورات الهيه باشد . (
وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ
) : دعوت بتوحيد و لزوم اطاعت اوامر او و ترك نواهى او . (
إِنَّكَ لَعَلى هُدىً مُسْتَقِيمٍ
) : هدايت و ارشاد بصراط مستقيم .

[ سوره الحج ( 22 ) : آيه 68 ]

وَ إِنْ جادَلُوكَ فَقُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ ( 68 ) و اگر با شما جدال مىورزند پس به آنها بفرما كه خداوند داناتر است به آنچه عمل ميكنيد . (
وَ إِنْ جادَلُوكَ
) : مجادله اين است كه بخواهند باطل خود را ثابت كنند و حق را ابطال كنند مثل اينكه در أمر توحيد مشركين استدلال كنند بتقليد آباء و اجداد خود كه در بسيارى از آيات تصريح شده ، و در امر نبوت او را ساحر