در تفسير آيهء شريفه :
« وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ »
آل عمران آيهء 26 ، گفتند : مؤمن از كافر و كافر از مؤمن مثل محمّد بن ابى بكر و پسر نوح ، و حيات ذاتى مختص بذات اقدس او است
« اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ »
آية الكرسى ، و حيات جعلى راجع به سرتاسر ممكنات است كه بافاضهء وجود حى است و بسلب وجود ميت است : « الممكن في حد ذاته أن يكون ليس ، و له من علّته أن يكون أيس » .
[ سوره الحج ( 22 ) : آيه 67 ]
لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً هُمْ ناسِكُوهُ فَلا يُنازِعُنَّكَ فِي الْأَمْرِ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلى هُدىً مُسْتَقِيمٍ ( 67 )
از براى هر امتى ما قرار داديم و جعل نموديم منسك و طريقهاى را كه بايد به آن طريقه عمل كنند پس منازعه نكنند با تو در امرى كه ما دستور داديم و دعوت فرما آنها را بسوى پروردگار خود محققا تو هر آينه بر طريقهء هدايت استقامت دارى و بطريق مستقيم هدايت مىفرمايى .
(
لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً
) : بعضى گفتند : مراد از منسك محل عبادت است كه معابد باشد مثل بيع و كنائس و مساجد ، بعضى گفتند : مناسك حج است كه در امم سابقه بوده . لكن ظاهر اين است كه مراد دستورات و فرائض كه انبياء مأمور بودند به ابلاغ بامت مثل صلوة و صوم و زكات و امثال اينها .
(
هُمْ ناسِكُوهُ
) : يعنى بايد عمل كنند نه اينكه عمل كرده باشند زيرا اكثر افراد امم مخالفت انبياء كردند فقط قليلى كه به آنها ايمان آوردند .
(
فَلا يُنازِعُنَّكَ فِي الْأَمْرِ
) : يعنى در دستوراتى كه ما براى امت تو قرار داديم