دارد كه در مورد مخاصمهء دو دسته بعد از رحلت پيغمبر دربارهء امير المؤمنين دوستان او با دشمنان او ، در بعض اخبار دارد كفار يهود با مسلمين در حقّانيّت دين اسلام و بطلان آن . و مكرّر گفتهايم كه اخبار بيان مصاديق مىكند منافى با اطلاق نيست ، مراد اهل حقّ و اهل باطل هستند چه از مشركين و ساير كفّار و اهل ضلالت با موحدين و مؤمنين و ارباب هدايت دائما خصم يكديگر هستند و با يكديگر مخاصمه مىكنند و جملهء بعد هم قرينه بر اين دعوى است كه مىفرمايد :
(
فَالَّذِينَ كَفَرُوا
) و ضلّوا .
(
قُطِّعَتْ لَهُمْ
) : يعنى بريده و دوخته شده است براى آنها .
(
ثِيابٌ مِنْ نارٍ
) : كه اگر يكى از آن لباسها را در دنيا بياورند تمام هلاك مىشوند .
(
يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ
) : آب مىشود آنچه در شكم آنها است از امعاء و غير آنها .
(
وَ الْجُلُودُ
) : پوست بدن آنها سوخته و در هم كشيده مىشود .
[ سوره الحج ( 22 ) : آيه 21 ]
وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ ( 21 )
و از براى آنها است عمودهايى از آهن كه بر فرق آنها مىزنند ، فرو مىروند در قعر جهنّم شعلهء آتش آنها را به بالا مىاندازد تا سطح جهنّم باز عمود بر سر آنها زده مىشود پائين مىروند دائما در سير هستند از سطح تا قعر فرو مىروند و بالا مىآيند ، و اخبار در شدّت عذاب جهنّم بسيار است از حميم و غسّاق و زقّوم و سلاسل و اغلال و مقامع و سياط و ملائكهء عذاب و افعىها و حيّات و