« فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ * وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ » .
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيه 14 ]
قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ ( 14 )
گفتند : موقعى كه مشاهده عذاب كردند و راه فرار نداشتند : اى واى بر ما محقّقا ما بوديم ظلم كنندگان . ظلم سه قسم است .
اوّل : ظلم به نفس و اين هم مراتبى دارد ، مرتبهء أعلى آن عدم ايمان با اينكه حجّت از هر جهت بر آنها تمام شده بود خداوند تبارك و تعالى همه نوع اسباب هدايت را در دسترس آنها قرار داده از افاضهء عقل و شعور و ادراك كه گفتند : عقل رسول باطنى است ، و ارسال رسول و انزال كتاب ، و بيان أحكام و ارائهء طريق و غير اينها .
دوّم : ارتكاب معاصى كه هر معصيتى استحقاق عذاب دارد بعلاوه آثار معاصى در دنيا بسيار است سياهى قلب كه در خبر است : هر معصيتى يك خال سياه در قلب احداث مىكند ، اگر رسيد بجايى كه تمام صفحهء قلب سياه شد مىفرمايد : ( لا يرجى بخير و صار قلبه منكوسا ) تسلّط شيطان بعد از رحمت ، گرفتاريهاى گوناگون در دنيا ، تسلّط ظالم بر سر آنها سلب نعم الهى ، كوتاهى عمر و غير اينها .
سوّم : ظلم به غير بالاخصّ به انبياء و مقرّبان درگاه الهى كه در حديث قدسى مىفرمايد :
« و عزتى و جلالى لا يجوزنى ظلم ظالم »
و در خبر است :
« الظلم ظلمات يوم القيامة »
، و دارد ، گناهان مظلوم را بر ظالم بار مىكنند ، و عبادات ظالم را به مظلوم مىدهند ، و اگر ظالم عبادت ندارد و مظلوم هم گناهى ندارد خطاب مىرسد به مظلوم كه : هر كه را از دوستانت و بستگانت آلوده به معاصى شدند بياور و بر ظالم حمل كن تا تدارك ظلم آن شود . و از همين باب است ظلم به اهل بيت عصمت و طهارت كه گناهان شيعيان و دوستان خود را بر ظالمين به آنها حمل