از كافى از حضرت صادق عليه السّلام آنكه كفار و فساق هر چه در كفر و فسق زيادهروى كنند خداوند نعمت را بر آنها ميافزايد تا آنكه به كلى خدا را فراموش كنند و خود را نيك پندارند و به نظر حقارت بمؤمنين نظر كنند
مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ
كه اين افزودگى نعم عقوبت و بلائى است كه باعث ازدياد عذاب مىشود بر آنها و بالعكس مؤمن اگر آلوده بمعصيتى شد فورى دچار يك بلاء مىشود تا متنبه شود و استغفار كند و دست از معاصى بردارد و بر طبق اين معنى شواهد بسيار در آيات شريفه قرآن داريم يكى كلمه املى در آيه بعد كه شرحش بيايد و يكى آيه شريفه
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
آل عمران آيه 172 ، شرحش گذشت و ديگر آيات شريفه
وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَ مَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ وَ لِبُيُوتِهِمْ أَبْواباً وَ سُرُراً عَلَيْها يَتَّكِؤُنَ وَ زُخْرُفاً وَ إِنْ كُلُّ ذلِكَ لَمَّا مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ
زخرف آيه 32 - 34 و غير اينها
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 183 ]
وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ ( 183 )
و مهلت مىدهم از براى آنها محققا كيد من بسيار محكم است .
وَ أُمْلِي لَهُمْ
مهلت الهى اينست كه در دنيا تعجيل در عقوبة بر آنها نميكند و بر اعمال زشت آنها را نميگيرد مگر در جايى كه فساد آنها سرايت بمؤمنين بكند مثل جزء فاسدى در بدن كه مسريه باشد آن را قطع ميكنند .
إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ
مفسرين نظر به اينكه كيد و مكر از صفات خبيثه است و ساحت قدس ربوبى منزه است لذا كيد و مكر را حمل بر عقوبت و عذاب كردند يعنى عذاب من سخت است ، لكن كيد و مكرى كه از صفات رذيله شمرده شده با