بمعروف و ناهين از منكر و مبلغين دين و وعاظ و صلحاء و اتقياء و مؤمنين هستند
يَهْدُونَ بِالْحَقِّ
دعوت بدين اسلام و ايمان ميكنند و بندهگان خدا را نصيحت و ارشاد مينمايند و جلوگيرى از فساد و كفر و ضلالت و اخلاق رذيله و افعال سيّئه تا حدّ مقدور ميكنند و به يعنى به حق كه طبق آنچه عمل ميكنند
يَعْدِلُونَ
عدالت حدّ وسط بين افراط و تفريط است و اين اقسامى دارد عدالت در عقائد خروج از حدّ غلوّ در حق انبياء و ائمه عليهم السلام مثل نصارى كه در حق عيسى عليه السّلام غلوّ كردند و بعض غلات از صوفيه كه در حق امير المؤمنين و ائمه طاهرين بلكه ما دون آنها غلو نمودند و از حد تفريط مثل يهود در مورد عيسى و نواصب و عامه عمياء در حق ائمه . و عدالت در اخلاق اتصاف بصفات حميده كه حد وسط بين دو دسته اخلاق رذيله است در طرف افراط و تفريط . و عدالت در معاشرت حقوق ديگران را ضايع نكند و حق خود را حفظ نمايد . و عدالت در افعال از معاصى اجتناب كند ترك واجبى نشود و فعل حرامى مرتكب نگردد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 182 ]
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ ( 182 )
و كسانى كه تكذيب كردند بآيات ما آنها را ما به زودى درجه درجه ميبريم از آن راهى كه نميدانند .
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا
مكذب بآيات الهى كسانى هستند كه انبياء را تكذيب كردند و آنها را ساحر و مجنون و كذاب و مفترى گفتند و معجزات را سحر و جادو شمردند و قرآن را اساطير الاولين و رقّى نام نهادند و احكام الهيه را دور انداختند و نحو اينها نسبت بمقدسات دينى .
سَنَسْتَدْرِجُهُمْ
سين براى تراخى نزديك است يعنى زود باشد و استدراج را معانى بسيار كردند از ماده درج و درجات لكن در اين مقام طبق اخبار مرويه