مخفى نباشد كه مذكورات در خبر نود و هشت است و يكى از قلم راوى ساقط شده و ممكن است بگوئيم المريد يا المدرك بوده ، و در بعض اخبار است كه اين نود و نه اسم مذكورات در قرآن است و معين فرموده كه در هر سوره چه اندازه از آنها ذكر شده .
فَادْعُوهُ بِها
مراد اين نيست كه خدا را بخوانيد بجميع اين أسماء الحسنى بلكه بهر يك از آنها خدا را بخوانيد خداوند اجابت ميفرمايد زيرا از كرم او دور است كه خدا امر بفرمايد مرا به اين اسماء بخوانيد و بنده بخواند و او اجابت نفرمايد
وَ ذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمائِهِ
نظر به اينكه لام للَّه لام اختصاص است دلالت دارد بر اينكه اين اسماء مختص بذات مقدس او است و الحاد در اين اسماء اين است كه به غير خدا اطلاق كنند بلى اين اسماء دو قسم است اسماء مختصه به خدا كه اطلاق بر غير او الحاد و شرك است مثل خالقيت و رازقيت و امثال آنها و اسماء مشتركه مثل عالميت و قادريت و اشباه آنها كه مرتبه اعلاء آنها مختص به او است و نسبت به غير دادن الحاد است اما مرتبه دون مانعى ندارد آن هم بافاضه او است .
سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
البته هر كس عملى بجا آورد جزاى او بنحو اتم داده مىشود بخصوص شرك به خدا كه الحادش ميگويند چه شرك در ذات يا صفات يا افعال يا عبادت يا نظر پنج قسم اقسام شرك است .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 181 ]
وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ ( 181 )
و بعضى از كسانى كه خلق نموديم جماعتى هستند كه هدايت ميكنند بندهگان را به حق و به حق عدالت ميورزند .
وَ مِمَّنْ خَلَقْنا
من تبعيضية است من موصوله يعنى بعض مخلوقات من از افراد بشر امّة بمعنى جماعت است و مراد انبياء و اوصياء و علماء و آمرين