او را پس چون كه واضح شد بر ابراهيم اينكه او دشمن خدا است بيزارى جست از او محققا ابراهيم بسيار دعا ميكرد و حليم بود .
كلام در اين آيه در چند جمله واقع مىشود : 1 - اينكه مراد از پدر ابراهيم آزر است چنانچه ميفرمايد
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ
انعام آيه 74 ، و آزر عمّ ابراهيم بود و اطلاق پدر بر او ميكرد بمناسبت اين بود كه پدرش از دنيا رفت و مادرش را آزر گرفت و ابراهيم عليه السّلام در دامن آزر بزرگ شد و شوهر مادرش بود و بجاى پدرش و دليل بر اين مدعى اما از قرآن اينكه اين مكالمات ابراهيم با آزر و استغفار و تبرّى بعد از تبين در زمان جوانى و اول بعثت ابراهيم عليه السّلام بوده و در سوره ابراهيم در زمان پيرى ابراهيم و پيدا كردن اسمعيل و اسحق الى قوله
رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ
آيه 42 پس والد ابراهيم غير از آزر است .
و اما از اخبار - اخبار بسيارى داريم كه آباء حضرت رسالت تا آدم تماما پاك بودند از انبياء و اوصياء انبياء و صلحاء كه در بحار نقل فرموده و سه قسمت كرده و كفايت مىكند ما را از زيارت وارث كه در كمال اعتبار است
( اشهد انك كنت نورا فى الاصلاب الشامخة و الارحام المطهرة لم تنجسك الجاهلية بانجاسها )
و تعجب اينست كه بعض اخباريين كه قائل بتحريف هستند تصرف در كلمه والدىّ كردند و گفتند ولدى بوده كه اسماعيل و اسحق باشند .
جمله دوم - اين آيه در مقام دفع دخل است كه معترضى اعتراض نكند كه آزر اعمّ از اينكه پدر بوده يا عم جزو اولى القربى است و آيه قبل نهى از استغفار كرده چرا ابراهيم استغفار كرده با اينكه آزر مشرك بوده - جواب اينكه آيه قبل چنانچه اشاره شد نهى از استغفار است بعد از تبين اينكه از اصحاب جحيم هستند كه با حال شرك ميميرند يا ديگر قابليت هدايت نداشته باشند حضرت