بعض اخبار كسانى هستند كه نه اقرار بفضائل على عليه السّلام كردند و نه انكار ، لكن مكرر گفتهايم كه اين نوع اخبار بيان مصاديق است منافات با عموم و اطلاق آيه ندارد لذا مىگوييم اولا مراد اين نيست كه العياذ بر خدا معلوم نباشد كه اينها را عذاب مىكند يا قبول توبه مىكند بلكه مراد اينست كه يك دسته از ضعفاء اهل ايمان كه در اين عصر ما بسيار هستند بلكه در همه اعصار بودند كه مرتكب بسيارى از معاصى و آلوده بكبائر مثل ترك صلوة و صوم و حج و نحو اينها شدند اگر اين معاصى بجايى رسيد كه باعث زوال ايمان آنها شد هنگام رفتن از دنيا مورد عذاب ميشوند و اگر ايمان محفوظ ماند و هنگام رفتن موفق بتوبه شوند خداوند قبول ميفرمايد ما نميدانيم كار آنها بكجا ميكشد نميتوانيم معامله كفر با آنها كنيم و نه اطمينان بسلامتى آنها پيدا كنيم تا خاتمه كار آنها بكجا بكشد لذا ميفرمايد
وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ
اينها كارشان عقب ميافتد تا امر الهى در حق آنها صادر شود
إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ
اگر بىايمان از دنيا رفتند چنانچه در بسيارى از معاصى داريم كه باعث زوال ايمان مىشود مثل ترك صلوة و تضييع آن و ترك زكات و حج و تضييع آن و اعراض از علماء و غير اينها .
وَ إِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ
اگر موفق بتوبه شدند و ايمان آنها باقى ماند
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ
كه كدام بىايمان از دنيا ميروند و كدام موفق بتوبه ميشوند حكيم كار بى جا نميكند يكى را بىجهت عذاب كند و يكى را بىجهت بپذيرد .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 107 ]
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنا إِلاَّ الْحُسْنى وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ( 107 )
و كسانى از منافقين مسجدى اتخاذ كردند و بنا نمودند در حالى كه قصد آنها