[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 103 ]
خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 103 )
بگير از اموال مؤمنين صدقه را پاك كن آنها را از معاصى و خالص فرما آنها را از كثافات به اين صدقه و صلوات بفرست بر آنها محققا صلوات تو باعث سكونت و اطمينان قلب آنها است و خداوند ميشنود صلوات تو را و ميداند صدقه آنها را
خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً
بعضى گفتند مراد زكات است و بر طبقش خبرى از كافى از حضرت صادق عليه السّلام نقل ميكنند كه پس از نزول اين آيه حضرت فرستاد منادى ندا كند به تكليف زكات ، و بعضى گفتند مراد صدقات مندوبه است چنانچه اخبار بسيارى داريم كه ائمه عليهم السلام در موارد صدقات مندوبه تمسك به اين آيه فرمودهاند ، و بعضى گفتند مراد صدقه كسانيست كه در آيه قبل فرموده
خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً
لكن تحقيق اينست كه مراد جميع و مطلق صدقات است بقرينه من اموالهم كه جمع مضاف است شامل جميع اموال مىشود خصوص اموال زكوى و تفسير بزكوة يا بعض صدقات خاصه بيان مصداق است ، بناء على هذا امر خذ مطلق الامر است اعمّ از امر وجوبى يا ندبى در صدقات واجبه واجب و در مندوبه مستحبّ و اين امر اختصاص برسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ندارد بلكه بعد از آن حضرت در ائمه عليهم السلام هم جاريست بنص اخبار بلكه در نواب ائمه خاصه و عامه بتنقيح مناط قطعى هم جاريست و مسئله زكات و صدقات مندوبه و كفارات و مطلق انفاقات را در مجلد اول در ذيل آيه شريفه
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
مفصلا بيان كرديم مراجعه فرمائيد
تُطَهِّرُهُمْ
از معاصى كه زكات و ساير صدقات كفاره گناهان است و اخبار در هر موردى بسيار داريم كه در محال خود بيان شده
وَ تُزَكِّيهِمْ
از اخلاق رذيله مخصوصا صفت خبيثه بخل كه فرمود
( اسخى الناس من ادّى زكات ماله )