و آيات معجزات صادره از انبياء و قضاياى وارده بر امتهاى آنها يعنى جدا جدا و يك يك براى اين امت بيان ميكنيم
وَ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
و بايد اينها متنبه شوند و از طريق فاسد خود و مشى در كفر و شرك و معاصى دست بردارند و بتوحيد و ايمان و تصديق انبياء و اعمال صالحه رجوع كنند لكن خيرهسرى و خودپسندى و كبر و نخوت و هواى نفس و تقليد آباء موانع قويه است و نميگذارد بطريق صلاح بيايند و هدايت شوند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 175 ]
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ ( 175 )
و تلاوت فرما بر آنها حكايت آن كسى كه ما به او داديم آيات خود را پس بيرون رفت از آيات ما و جدا شد از آنها و شيطان او را تابع خود قرار داد پس بود از گمراهان .
در موضع اين شخص بين مفسرين از چهار جهت اختلاف است يكى در شخصيت او كه كيست يكى در چه عهدى و چه زمانى بوده يكى در آياتى كه به او داده شده چه بوده يكى در وجه انسلاخ او از آن آيات و ما مكرر گفتهايم كه مدركى از براى اقوال اين مفسرين نداريم و آنچه ميگويند تفسير برأى است لذا ما آنچه در اخبار اهل بيت عصمت و طهارت داريم كه عالم ببواطن قرآن هستند مدرك خود قرار ميدهيم و آنچه از ظواهر قرآن و نصوص آن بدست ميآوريم دليل خود ميشماريم چون ظواهر قرآن را حجة ميدانيم و اگر ظهورى بدست نياوريم و چيزى از اهل بيت نداشته باشيم علم به آن را به خدا و اين خاندان محول ميكنيم و اگر چيزى در اين مورد بگوئيم بنحو احتمال مىگوييم نه بنحو تنجز ، و اخبارى كه در اين باب داريم سه حديث است يكى از حضرت رضا عليه السّلام و يكى از حضرت صادق عليه السّلام و يكى از حضرت