باقر صلوات اللَّه عليهم اجمعين ، اما حديث منسوب به حضرت رضا عليه السّلام خلاصه مفادش اينست كه نام او بلعم باعورا بوده و در عصر فرعون و موسى بود و اسم اعظم را ميدانست و مستجاب الدعوه بود سپس متمايل بفرعون شد و موقعى كه فرعون در طلب موسى و قوم او ميرفت او را خواست كه نفرين كند در حق موسى و قومش كه حبس شوند تا فرعونيان آنها را دريابند او سوار حمارهاى شد برود نفرين كند حماره حركت نكرد و به زبان آمد و گفت ميخواهى به روى نفرين كنى در حق پيغمبر خدا و قوم مؤمنين آن قدر حماره را زد تا كشته شد خداوند اسم اعظم را از لسان او منسلخ فرمود پس حضرت اين آيه را تلاوت فرمود سپس فرمود از بهائم داخل بهشت نميشوند مگر حماره بلعم و كلب اصحاب كهف و گرگى كه سلطانى يك نفر از سركردگان خود را روانه كرد براى اذيت بجماعتى از مؤمنين و اين سركرده پسرى داشت از نظرش غائب شد آن گرگ پسر او را پاره كرد آن سركرده محزون شد خداوند براى اينكه آن را محزون كرد او را بهشت ميبرد و اما خبر منسوب به حضرت صادق عليه السّلام كه اين مثل براى خالد بن وليد است كه مثل بلعم باعورا است در عهد ابا بكر مالك بن نويره را كشت و زن او را تصرف كرد و قوم او را اسير كرد حتى عمر او را تهديد بقتل كرد .
و اما خبر منسوب به حضرت باقر عليه السّلام طبرسى نقل مىكند كه اين مثل بلعم مثل هر كسى است كه هواى خود را بر هدايت الهى مقدم دارد ، و عياشى از آن حضرت روايت مىكند كه مثل براى مغيرة بن شعبه است ، بارى بپردازيم بشرح آيه شريفه
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ
بيان فرما بر همين اصحاب كه متنبه شوند مثل بلعم باعورا را كه از دين برنگرديد نبأ الذى نبأ خبر مهمى را گويند و از اين باب است كه نبى را نبى گويند و الذى بلعم باعورا است
آتَيْناهُ آياتِنا
تعليم او كرديم اسم اعظم را
فَانْسَلَخَ مِنْها
انسلاخ كندن چيزى است كه چسبيده به چيز ديگر باشد