لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ
نذر و عهد و قسم دو قسم : است مطلق و مشروط ، مطلق به مجرد نذر و عهد و قسم واجب مىشود مثلا نذر كرده فلان روز روزه بگيرد يا عهد كرده فلان قدر صدقه دهد يا قسم ياد كرده فلان عمل را انجام ندهد . و مشروط قبل از تحقق شرط واجب نميشود پس از تحقق واجب ميگردد مثلا نذر كرد كه اگر فرزند پسر پيدا كردم يك ماه روزه بگيرم ، يا عهد كرد اگر فرزندم شفاء پيدا كرد يك گوسفند صدقه دهم ، يا قسم ياد كرد كه اگر فلان كار انجام گرفت ديگر فلان عمل را انجام نميدهم ، و اين مورد شرط است كه عهد كردند كه اگر از فقر نجات پيدا كردند و مال دار شدند و خداوند به آنها ثروت عنايت فرمود صدقه دهند چه واجبه مثل زكات و چه مندوبه
وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ
صالح كسى را گويند كه معتقد بجميع عقائد حقّة باشد و بجميع واجبات الهيه عمل كند و تارك جميع معاصى باشد .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 76 ]
فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَ تَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ ( 76 )
پس چنانچه خداوند به آنها عنايت فرمود از فضل خود بخل كردند به آن و پشت كردند و آنها اعراض نمودند .
نوع مردم در زمينه ابتلاء و سختى و شدّت و تنگدستى يك تصميماتى و نذورى و عهودى ميكنند كه اگر نجات پيدا كردند چنين و چنان كنند و پس از نجات پشيمان ميشوند و عمل نميكنند چه رسد بمنافقى كه اصلا با اين همه معجزات و ادله و براهين ايمان نياورده و از ترس جانش اظهار ايمان مىكند كجا به مجرد اينكه يك مالى بدست آورد اين بنده صالح مىشود و بذل مال در راه خدا مىكند و صدقه ميدهد قلب كه سياه و قساوت دارد كجا قابل هدايت مىشود لذا ميفرمايد
فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ
و دنيا به آنها رويى نشان داد طغيان و سركشى آنها بيشتر